Ministri i Jashtëm i Türkiyes, Hakan Fidan, ka deklaruar se Shtetet e Bashkuara duhet ta kufizojnë fushatën e tyre kundër Iranit vetëm në dobësimin e kapaciteteve ushtarake të tij, duke paralajmëruar se çdo lëvizje drejt ndryshimit të regjimit do të paraqiste rreziqe serioze për rajonin më të gjerë.
Duke folur për TRT Haber të martën, Fidan tha se ekzistojnë dy opsione kryesore që po e përcaktojnë rrjedhën e luftës. “E para është një vlerësim profesional ushtarak i përqendruar në eliminimin e kapaciteteve ushtarake të Iranit, me qëndrimin se operacionet do të vazhdojnë derisa të arrihet ky objektiv,” tha ai. “E dyta është një qasje që synon ndryshimin e regjimit përmes mjeteve ushtarake.”
“Të lëvizësh drejt opsionit të dytë – ndryshimit të regjimit do të thotë të hapësh skenarë dhe rreziqe krejtësisht të ndryshme për rajonin,” theksoi ai.
Fidan paralajmëroi se kohëzgjatja, përmasat dhe pasojat dytësore të konfliktit do të ndryshonin ndjeshëm në varësi të objektivit që do të mbizotërojë. Ai shtoi se Ankaraja shpreson që Uashingtoni të mbetet i përqendruar në objektivin fillestar ushtarak dhe të mos e zgjerojë fushatën drejt një agjende më të gjerë politike për transformim politik.
Në të njëjtën kohë, ai sugjeroi se ende mund të ekzistojë hapësirë për diplomaci. Fidan tha se zhvillimet brenda udhëheqjes së Iranit mund të paraqesin një mundësi për ndalimin e luftës.
“Mund të jetë e mundur të ringjallen negociatat nga kjo pikë,” tha ai, duke shtuar se një udhëheqje e re në Teheran mund të adoptojë një qëndrim më fleksibël. “Besoj se udhëheqja e re mund të përfaqësojë një mundësi për ta ndalur luftën.”
Shqetësime për përhapjen rajonale të konfliktit
Fidan paralajmëroi gjithashtu se strategjia e Iranit në konfliktin në vazhdim rrezikon ta tërheqë gjithë rajonin në luftë, duke akuzuar Teheranin se po synon infrastrukturën energjetike të vendeve të Gjirit si mjet presioni.
Ai tha se Lindja e Mesme po kalon nëpër “ditë shumë kritike”, duke theksuar se ndikimi i konfliktit shtrihet shumë përtej Iranit.
“Efektet e kësaj lufte nuk janë të kufizuara vetëm në Iran. Siç e kishim parashikuar, ato po përhapen në të gjithë rajonin,” u shpreh ai.
Fidan argumentoi se Teherani duket se po vepron sipas një doktrine përshkallëzimi përballë asaj që e percepton si kërcënim ekzistencial. “Ne po shohim një strategji të tipit ‘nëse bie unë, do ta marr me vete edhe rajonin’,” tha ai, duke iu referuar sulmeve ndaj infrastrukturës energjetike në shtetet e Gjirit.
Ai shtoi se shumë vende të Gjirit kishin punuar intensivisht për të parandaluar shpërthimin e luftës, duke theksuar se madje një orë para nisjes së sulmeve, kryeministri dhe ministri i Jashtëm i Katarit ishin të angazhuar në përpjekje për ta ndalur konfliktin.
Pavarësisht këtyre përpjekjeve, Fidan e përshkroi vendimin e Iranit për të goditur vende përfshirë Omanin, Katarin, Kuvajtin, Bahreinin, Arabinë Saudite, Emiratet e Bashkuara Arabe dhe Jordaninë si “një strategji jashtëzakonisht të gabuar”, veçanërisht duke pasur parasysh se disa prej tyre kishin mbajtur neutralitet dhe nuk kishin lejuar hapjen e hapësirës ajrore apo bazave të tyre për forcat sulmuese.
