Palestina i bëri thirrje komunitetit ndërkombëtar ta njohë Nakbën e vitit 1948 si një “krim spastrimi etnik” të kryer nga Izraeli kundër popullit palestinez, duke theksuar se Nakba “vazhdon ende”.

Thirrja u bë në një deklaratë të lëshuar të enjten nga Ministria e Jashtme palestineze, në prag të përkujtimit vjetor të Nakbës palestineze më 15 maj.

Ministria i kërkoi komunitetit ndërkombëtar ta klasifikojë Nakbën si një “krim spastrimi etnik” dhe të punojë për “adresimin e pasojave të saj dhe realizimin e të drejtave legjitime dhe të patjetërsueshme” të popullit palestinez.

Sipas ministrisë, këto të drejta përfshijnë “vetëvendosjen dhe pavarësinë e shtetit të Palestinës me Jeruzalemin si kryeqytet, si dhe të drejtën e kthimit dhe kompensimit për refugjatët përmes përfundimit të pushtimit kolonial izraelit”.

Palestinezët përdorin termin “Nakba”, ose “katastrofë”, për të përshkruar shpërnguljen e 957 mijë palestinezëve nga 1,4 milionë që jetonin në rreth 1 mijë e 300 qytete dhe fshatra në vitin 1948, njëkohësisht me krijimin e Izraelit në tokat palestineze, sipas të dhënave të Byrosë Qendrore Palestineze të Statistikave.

Ministria i kujtoi komunitetit ndërkombëtar përgjegjësitë e tij dhe “rëndësinë e vendosjes së drejtësisë për popullin palestinez dhe mbajtjes përgjegjës të autorëve”, përfshirë njohjen e Nakbës si “krim kundër njerëzimit që nuk mund të mohohet, justifikohet apo mbrohet me asnjë pretekst”.

Ajo theksoi se “Nakba nuk është thjesht një tragjedi historike, por një krim i vazhdueshëm”, duke shtuar se nuk kufizohet vetëm te “spastrimi brutal etnik dhe zhvendosja me forcë e palestinezëve nga toka e tyre”, por edhe te “masakrat, vrasjet, shkatërrimet, plaçkitjet, shkeljet dhe zhvendosjet”.

Ministria tha se Nakba, “si projekt kolonial sionist, u projektua nga fuqitë koloniale dhe u mishërua në Deklaratën Balfour me synimin për ta shkulur popullin palestinez nga toka e tij, për t’ia zhdukur identitetin dhe për ta zëvendësuar me kolonë”.

Deklarata Balfour i referohet një letre të dërguar më 2 nëntor 1917 nga ministri i Jashtëm britanik i asaj kohe, Arthur James Balfour, drejtuar Lord Lionel Rothschild, një lider i lëvizjes sioniste, në të cilën qeveria britanike premtonte mbështetje për krijimin e një atdheu hebre në Palestinë.

Ministria deklaroi se Nakba “është një krim që vazhdon dhe nuk ka ndalur kurrë”, duke iu referuar sulmeve të vazhdueshme izraelite në Gaza dhe zgjerimit të dhunës në Bregun Perëndimor të pushtuar.

Sipas saj, vuajtjet e shkaktuara nga Nakba përfshijnë “vjedhjen e tokës dhe të drejtave, si dhe kthimin e miliona palestinezëve në refugjatë të privuar nga e drejta për t’u kthyer në atdheun e tyre”.

Ministria theksoi se detyra e komunitetit ndërkombëtar “nuk kufizohet vetëm në mbështetjen e çështjes palestineze, por shtrihet edhe në mbrojtjen e popullit palestinez dhe parandalimin e përsëritjes së krimeve të tilla të tmerrshme”.

Përvjetori i këtij viti i Nakbës vjen ndërsa Izraeli vazhdon gjenocidin në Gaza që nga viti 2023 përmes bombardimeve vdekjeprurëse dhe kufizimeve ndaj ndihmës humanitare, pavarësisht marrëveshjes së armëpushimit që hyri në fuqi më 10 tetor 2025.

Që nga tetori 2023, sulmet izraelite në Gaza kanë vrarë mbi 72 mijë palestinezë dhe kanë plagosur më shumë se 172 mijë të tjerë, ndërsa kanë shkaktuar shkatërrim masiv të shtëpive, infrastrukturës dhe objekteve jetike, si dhe një krizë të rëndë humanitare të nxitur nga rrethimi dhe mungesa e ushqimit, ujit dhe ilaçeve.

Në të njëjtën kohë, Bregu Perëndimor i pushtuar, përfshirë Jeruzalemin Lindor, ka përjetuar përshkallëzim të bastisjeve ushtarake izraelite, arrestimeve, mbylljeve të rrugëve, sulmeve të kolonëve dhe zgjerimit të paligjshëm të vendbanimeve.

Përshkallëzimi në Bregun Perëndimor të pushtuar që nga tetori 2023 ka vrarë më shumë se 1 mijë e 155 palestinezë, ka plagosur rreth 11 mijë e 750 të tjerë dhe ka çuar në arrestimin e afro 22 mijë personave, sipas shifrave zyrtare palestineze.

Dhuna e kolonëve është intensifikuar gjithashtu, përfshirë sulmet ndaj fshatrave, zjarrvëniet, shkuljen e pemëve dhe pengimin e fermerëve për të hyrë në tokat e tyre nën mbrojtjen e ushtrisë izraelite, sipas raporteve zyrtare palestineze.

Zyrtarët palestinezë thonë se këto politika janë pjesë e një “përshkallëzimi sistematik” që synon të imponojë realitete të reja në terren dhe të minojë mundësinë e krijimit të një shteti të pavarur palestinez.