Ερντογάν: Η θανατική ποινή για Παλαιστίνιους κρατούμενους είναι παρόμοια με τις πολιτικές του Χίτλερ

Η απόφαση του ισραηλινού κοινοβουλίου να επιβάλει τη θανατική ποινή σε Παλαιστίνιους κρατουμένους "ουσιαστικά δεν διαφέρει από τις πολιτικές του Χίτλερ εναντίον των Εβραίων", δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

"Αυτό που γίνεται είναι διαχωρισμός, είναι ρατσισμός, σημαίνει την εφαρμογή στο Ισραήλ μιας χειρότερης εκδοχής του καθεστώτος απαρτχάιντ που ανατράπηκε στη Νότια Αφρική το 1994", είπε ο Ερντογάν την Παρασκευή σε σύσκεψη Γυναικών του Διεθνούς Συνεδρίου Ασιατικών Πολιτικών Κομμάτων.

Είπε ότι η επιβολή της θανατικής ποινής μόνο για Παλαιστίνιους συνιστά "απαρτχάιντ" και μετατρέπει το νόμο σε "όργανο ρατσιστικού φασισμού".

Το ισραηλινό Κνεσέτ ενέκρινε το νομοσχέδιο νωρίτερα αυτόν τον μήνα για να επαναφέρει τη θανατική ποινή για παλαιστίνιους κρατουμένους που, σύμφωνα με τις κατηγορίες, έχουν καταδικαστεί για τη δολοφονία Ισραηλινών.

Υποστηριζόμενο από τον ακροδεξιό υπουργό Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν-Γβίρ, το προτεινόμενο νομοσχέδιο προβλέπει τη θανατική ποινή για πράξεις που κρίνονται επιβλαβείς για το κράτος του Ισραήλ, προκαλώντας ανησυχίες για το εύρος και τον σκοπό του.

Αναλυτές λένε ότι η νομοθεσία είναι ρατσιστική και μεροληπτική, υποστηρίζοντας πως η διατύπωσή της στοχεύει ουσιαστικά τους Παλαιστίνιους ενώ εξαιρεί Ισραηλινούς δράστες, συμπεριλαμβανομένων παράνομων εποίκων και στρατιωτών.

Τα νομικά και στρατιωτικά συστήματα του Ισραήλ εδώ και καιρό δεν αποδίδουν ευθύνες σε παράνομους εποίκους και στρατιώτες για παραβιάσεις εις βάρος Παλαιστινίων στης κατεχόμενες Δυτική Όχθη και Γάζα.

Υποθέσεις με επιθέσεις από παράνομους εποίκους συχνά καταλήγουν σε περιορισμένες έρευνες ή σε κατηγορίες που αργότερα αποσύρονται, ενώ οι στρατιώτες σπάνια διώκονται, ακόμη και σε υποθέσεις μεγάλης δημοσιότητας όπως η δολοφονία της παλαιστινιοαμερικανίδας δημοσιογράφου Σίριν Αμπού Άκλεχ το 2022.

Η επικαλυπτόμενη δικαιοδοσία πολιτικών και στρατιωτικών αρχών, σε συνδυασμό με την πολιτική στήριξη για την επέκταση παράνομων οικισμών, συμβάλλουν σε ένα μοτίβο ατιμωρησίας, εγείροντας ανησυχίες για την ίση εφαρμογή του νόμου και τη συμμόρφωση με διεθνή πρότυπα.