Σε μελέτη που διεξήγαγαν ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μπορντό στη Γαλλία, εξετάστηκαν 3.777 άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών κατά την περίοδο 1988-2018.
Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες: «όσους δεν βίωναν ποτέ μοναξιά», «όσους βίωναν περιστασιακά μοναξιά» και «όσους βίωναν χρόνια μοναξιά».
Στη μελέτη, το 49% των ατόμων στην ομάδα της χρόνιας μοναξιάς εμφάνισε άνοια.
Το ποσοστό αυτό καταγράφηκε στο 34% σε όσους βίωναν περιστασιακή μοναξιά και στο 33% σε όσους δεν βίωναν ποτέ μοναξιά.
Οι στατιστικές αναλύσεις έδειξαν ότι η χρόνια μοναξιά αύξανε τον κίνδυνο άνοιας κατά 38% σε σύγκριση με όσους δεν ένιωθαν ποτέ μοναξιά, ενώ η περιστασιακή μοναξιά δεν είχε αξιοσημείωτη επίδραση στον κίνδυνο.
Η ανώτερη ερευνήτρια στο Κέντρο Δημόσιας Υγείας του Μπορντό, Καρίν Περές, σε γραπτή δήλωσή της προς τον Τύπο σχετικά με το θέμα, ανέφερε: «Οι περισσότεροι άνθρωποι βιώνουν μοναξιά σε κάποια φάση της ζωής τους, ωστόσο αυτό που μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο άνοιας είναι να καταστεί η μοναξιά χρόνια και μόνιμη. Αυτή η διάκριση είναι πολύ σημαντική».
Η Περές δήλωσε ότι η χρόνια μοναξιά πυροδοτεί φλεγμονές μέσω του παρατεταμένου στρες και της αρνητικής της επίδρασης στο ανοσοποιητικό σύστημα.
Επισημαίνοντας ότι η μοναξιά συνδέεται επίσης με τη μείωση της σωματικής δραστηριότητας και την κακή διατροφή, η Περές σημείωσε ότι οι παράγοντες αυτοί πυροδοτούν καρδιαγγειακά νοσήματα και διαβήτη, τα οποία αποτελούν παράγοντες κινδύνου για την άνοια.
Από την πλευρά της, η επικεφαλής συγγραφέας της έρευνας, Ιβάνα Σιμόν, από το Πανεπιστήμιο του Μπορντό, εκτίμησε: «Οι επαγγελματίες υγείας, οι κοινωνικοί λειτουργοί και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής δεν θα πρέπει να εστιάζουν μόνο στο αν ένα άτομο ζει με άλλους ως δείκτη κοινωνικού κινδύνου, αλλά να λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές αντιλήψεις των ανθρώπων σχετικά με τη σύνδεση και τη μοναξιά».
Τα ευρήματα της έρευνας δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό «Aging & Mental Health».





















