Το Ιράν κατηγόρησε την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι εγκαταλείπει την νομική και πολιτική της ανεξαρτησία, τασσόμενη υπέρ της Ουάσινγκτον όσον αφορά τις κυρώσεις κατά της Τεχεράνης.
Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, Εσμαΐλ Μπαγκάι, δήλωσε ότι το μπλοκ φαίνεται «να παραδίδει την κυριαρχία του, τους νόμους και τους κανονισμούς του, τις αξίες του και την ηθική του στον αμερικανικό εξαναγκασμό.»
Σε ανάρτηση στο X, ο Μπαγκάι παρέπεμψε στον ίδιο τον Κανονισμό Αποκλεισμού της ΕΕ, που αποσκοπεί στην προστασία ευρωπαϊκών επιχειρήσεων από την εξωτερική εφαρμογή ξένων κυρώσεων.
Αμφισβήτησε πώς οι Βρυξέλλες μπορούν να στηρίζουν μονομερή μέτρα των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν, ενώ διατηρούν νομοθεσία σχεδιασμένη να απορρίπτει τέτοιους εξωτερικούς περιορισμούς.
Ο Μπαγκάι σημείωσε ότι η ΕΕ είχε λάβει μια ριζικά διαφορετική στάση το 1996 όταν υιοθέτησε τον Κανονισμό Αποκλεισμού ως αντίδραση στις αμερικανικές κυρώσεις, προσθέτοντας: «Σήμερα έχει γίνει συνεργός στην άνομη συμπεριφορά της Ουάσινγκτον.»
Αμοιβαίος αποκλεισμός
Ο Μπαγκάι προειδοποίησε ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ μπορούν να φέρουν ευθύνη για τις συνέπειες της υποστήριξης των αμερικανικών οικονομικών μέτρων κατά του Ιράν, δηλώνοντας ότι η στήριξη της εκστρατείας πίεσης της Ουάσινγκτον, ενώ παράλληλα καλεί για αποκλιμάκωση και περιφερειακή σταθερότητα, είναι «αμοιβαία αποκλειόμενες» θέσεις.
Οι δηλώσεις του έγιναν εν μέσω ανανεωμένων περιφερειακών εντάσεων, μετά τις κυριακάτικες επιδρομές των ΗΠΑ στο νησί Λαράκ κοντά στα Στενά του Ορμούζ, που σύμφωνα με ιρανικά μέσα ενημέρωσης σκότωσαν δύο άτομα και τραυμάτισαν άλλα δύο.
Το Ιράν ανακοίνωσε στη συνέχεια ανταποδοτικές επιθέσεις σε εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούνται από δυνάμεις των ΗΠΑ στην Ιορδανία και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Τον περασμένο μήνα, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε αυτό που χαρακτήρισε «την πιο συντριπτική οικονομική επιχείρηση που έχει ποτέ λάβει χώρα εναντίον οποιασδήποτε χώρας».
Ο Τραμπ δήλωσε ότι η πρωτοβουλία έχει ως στόχο να διακόψει τα χρηματοοικονομικά κανάλια της Τεχεράνης, προειδοποιώντας τις χώρες που παρέχουν οικονομική «σανίδα σωτηρίας» μέσω χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, επιχειρήσεων ή κυβερνητικών υπηρεσιών για τις σοβαρές οικονομικές συνέπειες που μπορούν να αντιμετωπίσουν.
