Ένας χρόνος μετά τη δολοφονία της Τουρκοαμερικανίδας ακτιβίστριας Αϊσενούρ Έζγκι Έιγκι από τις ισραηλινές δυνάμεις κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας στη Δυτική Όχθη, η οικογένειά της δηλώνει ότι η δικαιοσύνη δεν έχει αποδοθεί ακόμη.
Η Έιγκι, 26 ετών, πολίτης με διπλή υπηκοότητα (Τουρκική-Αμερικανική), σκοτώθηκε από τον ισραηλινό στρατό κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας για τους παράνομους ισραηλινούς οικισμούς στην πόλη Μπέιτα, κοντά στη Ναμπλούς, στις 6 Σεπτεμβρίου 2024.
Παρά τα βίντεο και τις μαρτυρίες που δείχνουν ότι στοχοποιήθηκε από Ισραηλινό ελεύθερο σκοπευτή, τα προκαταρκτικά ευρήματα του ισραηλινού στρατού ισχυρίστηκαν ότι «πιθανότατα» χτυπήθηκε «έμμεσα και ακούσια» καθώς οι δυνάμεις τους πυροβολούσαν διαδηλωτές που φέρονταν να πετούν πέτρες.
Η οικογένεια, οι φίλοι και οι αυτόπτες μάρτυρες απορρίπτουν την εκδοχή του Ισραήλ, χαρακτηρίζοντας τη δολοφονία της ως σκόπιμη επίθεση σε μια ειρηνική διαδηλώτρια και καλούν την κυβέρνηση των ΗΠΑ να ξεκινήσει ανεξάρτητη έρευνα. Μέχρι σήμερα, κανείς δεν έχει λογοδοτήσει.
Ένας «εξαιρετικά επώδυνος» χρόνος
Για τον σύζυγο της Έιγκι, Χαμίντ Άλι, ο τελευταίος χρόνος ήταν τόσο βασανιστικός όσο και σουρεαλιστικός.
«Ένιωσα σαν να πέρασε πολύς καιρός, αλλά ταυτόχρονα σαν να ήταν μόλις λίγες εβδομάδες», είπε σε βιντεοσυνέντευξη από το Σιάτλ της Ουάσινγκτον, όπου μεγάλωσε η Έιγκι. «Προφανώς ήταν εξαιρετικά επώδυνο.»
Ο Άλι δήλωσε ότι δεν έχει σημειωθεί καμία πρόοδος στην αναζήτηση δικαιοσύνης.
«Ζητάμε ακόμα το ίδιο πράγμα όπως την πρώτη μέρα. Δεν έχει γίνει καμία έρευνα ή δεν μας έχουν κοινοποιηθεί τα αποτελέσματα κάποιας έρευνας», είπε.
«Από τις ΗΠΑ, λαμβάνουμε τις ίδιες απαντήσεις ή καμία απάντηση, ή απραξία.»
Το να βλέπει τη γυναίκα του να γίνεται σύμβολο — οι φωτογραφίες της να εμφανίζονται σε διαδηλώσεις και αλλού — είναι για εκείνον μια γλυκόπικρη εμπειρία.
«Για εμάς, παραμένει η Αϊσενούρ, παραμένει η γυναίκα μου. Είναι η αδερφή της Όζντεν και η κόρη του πατέρα της», είπε.
«Είναι ένα πραγματικό άτομο με ατέλειες, όχι κάποιο υπεράνθρωπο σύμβολο ή ένας ακτιβιστής μεγαλύτερος από τη ζωή... Ήταν απλώς ένα κανονικό, μέσο άτομο, παρά το γεγονός ότι έκανε κάτι αξιοθαύμαστο.»
Αδράνεια των ΗΠΑ
Τη στιγμή της δολοφονίας της, η κυβέρνηση Μπάιντεν κάλεσε το Ισραήλ να διεξάγει «γρήγορη, διεξοδική και διαφανή έρευνα».
Η οικογένεια της Έιγκι και ομάδες δικαιωμάτων λένε ότι η Ουάσινγκτον ουσιαστικά ανέθεσε την ευθύνη για τη λογοδοσία στο ίδιο το Ισραήλ.
Όταν ρωτήθηκε αυτή την εβδομάδα αν η κυβέρνηση Τραμπ θα επιδιώξει τη λογοδοσία, εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών δήλωσε στο Πρακτορείο Anadolu: «Το Υπουργείο Εξωτερικών δεν έχει υψηλότερη προτεραιότητα από την ασφάλεια και την προστασία των Αμερικανών πολιτών. Σας παραπέμπουμε στην Κυβέρνηση του Ισραήλ για ενημερώσεις σχετικά με την έρευνα.»
Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ και ο ισραηλινός στρατός δεν απάντησαν άμεσα στα αιτήματα του Πρακτορείου Anadolu για σχόλια.
Οι Τούρκοι εισαγγελείς ξεκίνησαν έρευνα για τη δολοφονία της Έιγκι, αλλά μέχρι τις 4 Σεπτεμβρίου 2025, παραμένει σε εξέλιξη.
Ο Μπραντ Πάρκερ, αναπληρωτής διευθυντής πολιτικής στο Κέντρο Συνταγματικών Δικαιωμάτων και μέλος της νομικής ομάδας που υποστηρίζει την οικογένεια της Έιγκι, δήλωσε: «Προς το παρόν, δεν υπάρχει ανοιχτή έρευνα από την αμερικανική κυβέρνηση, σε οποιοδήποτε ομοσπονδιακό πρακτορείο, για τη δολοφονία της Αϊσενούρ... Ένας χρόνος έχει περάσει, χωρίς καμία λογοδοσία και ούτε καν διάθεση για έρευνα από την αμερικανική κυβέρνηση.»
Μοντέλο ατιμωρησίας
Ο Πάρκερ δήλωσε ότι οι αμερικανικές αρχές, όπως το Υπουργείο Δικαιοσύνης και το FBI, έχουν την εξουσία να διερευνήσουν εγκλήματα που διαπράττονται κατά Αμερικανών στο εξωτερικό, αλλά προτιμούν να μην αναλάβουν δράση. «Οι ΗΠΑ παρέχουν ατιμωρησία όχι μόνο για τη δολοφονία της Αϊσενούρ, αλλά και για άλλους Αμερικανούς και Παλαιστινοαμερικανούς που έχουν σκοτωθεί στη Δυτική Όχθη. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ παραμένει σιωπηλή, δεν αναλαμβάνει δράση, δεν διεξάγει έρευνα και δείχνει σαφώς ότι δεν θα λογοδοτήσει για τη δολοφονία Αμερικανών από Ισραηλινούς στρατιώτες και αξιωματούχους», δήλωσε.
Ο Πάρκερ είπε ότι οι μαρτυρίες των μαρτύρων αποσαφήνισαν τις συνθήκες του συμβάντος: «Οι ισραηλινές δυνάμεις την πυροβόλησαν από την οροφή ενός παλαιστινιακού σπιτιού στο χωριό Μπέιτα. Αυτό δεν είναι μυστικό. Υπάρχουν πολλοί μάρτυρες, οι ισραηλινές αρχές γνωρίζουν ποιος είναι ο δράστης. Γνωρίζουν ποια μονάδα είναι. Πρόκειται για μια πολύ σκόπιμη επιλογή να εξασφαλιστεί η ατιμωρησία, να μην διεξαχθεί έρευνα και να μην υποχρεωθούν οι άνθρωποι να λογοδοτήσουν».
Ο Πάρκερ επισήμανε επίσης την αλλαγή στις απόψεις της αμερικανικής κοινής γνώμης, λέγοντας: «Η κοινή γνώμη αλλάζει δραματικά και θέλει λογοδοσία και δικαιοσύνη. Θέλει οι ισραηλινές δυνάμεις και οι ισραηλινοί ηγέτες να λογοδοτήσουν και η αμερικανική κυβέρνηση να σταματήσει να στέλνει όπλα, να παρέχει χρηματοδότηση και να προσφέρει διπλωματική προστασία», ενώ κατηγόρησε την Ουάσινγκτον ότι υποστηρίζει μια κυβέρνηση που «συνεχίζει το γενοκτονία» στη Γάζα.
Ένα μεγαλύτερο τίμημα
H Εϊγκί είναι ένας από τους τουλάχιστον εννέα Αμερικανούς πολίτες που έχουν σκοτωθεί από τις ισραηλινές δυνάμεις ή τους εποίκους από το 2022. Μεταξύ αυτών είναι η Παλαιστίνια-Αμερικανίδα δημοσιογράφος Shireen Abu Akleh και ο 20χρονος Παλαιστίνιος-Αμερικανός Sayfollah Musallet, ο οποίος σκοτώθηκε τον Ιούλιο του 2025. Σε καμία από αυτές τις υποθέσεις δεν έχει επιτευχθεί λογοδοσία.
Μετά το θάνατο του Musallet, ο πρέσβης των ΗΠΑ στο Ισραήλ Μάικ Χάκαμπι δήλωσε ότι ζήτησε από τις ισραηλινές αρχές να διεξαγάγουν « αυστηρή έρευνα», χαρακτηρίζοντας τη δολοφονία «έγκλημα και τρομοκρατική ενέργεια». Ωστόσο, από τότε δεν έχει αναφερθεί καμία πρόοδος.
Ο αγώνας συνεχίζεται
Η οικογένεια της Εϊγκί συνεχίζει να αναζητά απαντήσεις. Η αδελφή της, Οζντέν Μπένετ, θα συναντηθεί με τον Αλί στις 15 Σεπτεμβρίου στην Ουάσινγκτον, μαζί με τις οικογένειες άλλων Αμερικανών που σκοτώθηκαν από το Ισραήλ, και θα συναντηθούν με μέλη του Κογκρέσου.
Μαζί, ελπίζουν να αυξήσουν την πίεση ώστε οι ΗΠΑ να ξεκινήσουν τη δική τους έρευνα.
Ο Αλί δήλωσε ότι έχει ελάχιστες ελπίδες για επίσημη δράση, αλλά συνεχίζει τον αγώνα, λέγοντας: «Τίποτα δεν έχει αλλάξει πραγματικά... αλλά συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε».
