Убедливата победа на демократите на средномандатните избори во САД предизвика барања за нова насока во партијата, дури и додека нејзиното воспоставено конгресно раководство се подготвува да ја преземе власта во јануари.
Демократите во Претставничкиот дом и Сенатот имаат голема одлука да донесат: Кој ќе ги води додека ја преземаат контролата врз 120. Конгрес и се обидуваат да ја оспорат агендата на претседателот Доналд Трамп?
Општоприфатено е дека малцинските лидери Хаким Џефрис во Претставничкиот дом и Чак Шумер во Сенатот, двајцата демократи од Њујорк, ќе ги предводат секој својот дом.
Но двајцата се соочуваат со отпор од прогресивните активисти и некои пратеници кои бараат генерациски промени и посилен став против Трамп.
Тој отпор се појави и покрај убедливите изборни добивки на демократите, што им даде контрола врз двете комори за прв пат откако Трамп се врати во Белата куќа.
Дејвид Кеј Џонстон, политички аналитичар и автор на „Бесплатен ручек: Како најбогатите Американци се збогатуваат на владин трошок (и ќе ве боцнат со сметката) - Free Lunch: How the Wealthiest Americans Enrich Themselves at Government Expense (and Stick You with the Bill)- рече дека иако демократскиот бран вклучуваше победници на изборите усогласени со Демократските социјалисти на Америка (ДСA), прогресивците сигнализираа дека нема нужно да ги блокираат поумерените лидери.
Имено, прогресивната конгресменка Александра Окасио-Кортез од Њујорк изјави дека ќе гласа за Џефрис за претседател на Претставничкиот дом.
„Мислам дека последното нешто што им треба на демократите во моментов е борба за лидерство“, изјави Џонстон за Анадолу.
„Тие треба да се зафатат со решавање на она што тргна наопаку во Америка.“
Шумер се соочува со повици за промени
Во Сенатот, Шумер помина речиси една деценија на чело на демократската група. Контрастната слика за 75-годишниот њујорчанец, кој претставува партија која е сè повеќе под влијание на помладите гласачи и прогресивните идеали, им обезбеди муниција на критичарите кои бараат генерациска промена.
Притисокот се засили во вторникот, кога независниот сенатор Берни Сандерс објави дека нема да го поддржи реизборот на Шумер за лидер на демократите.
Сенаторката од Мичиген, Елиса Слоткин, исто така побара конкретна програма за управување пред да му ја даде својата поддршка на кој било кандидат за лидерската позиција.
Во меѓувреме, сенаторот од Мериленд, Крис Ван Холен, размислува да влезе во трката, иако формално сè уште не се кандидирал.
Новоизбраниот сенатор од Мичиген, Абдул Ел-Сајед, јавно го поддржа Ван Холен, што дополнително го зголемува притисокот од новоизбраните членови на партијата.
Сепак, Шумер изрази уверување дека ќе ја задржи својата позиција и продолжува да ужива поддршка од искусните демократски сенатори.
Џонстон ја објасни привлечноста на Шумер преку неговата способност да преговара меѓу различните фракции во партијата.
Тој изјави дека Шумер „бил многу ефикасен во извршувањето на функцијата лидер на малцинството, а веројатно ќе биде таков и како лидер на мнозинството“, укажувајќи на неговата способност да обезбеди гласови за усвојување или блокирање на законски решенија.
Иако засега нема конкретен противкандидат кој би имал јасна поддршка од мнозинството, Џонстон смета дека младата енергија, која стоеше зад ноемврискиот „демократски бран“, на крајот ќе доведе до промена во раководството.
„Без сомнение, Шумер припаѓа на генерација која треба да биде заменета од помлади луѓе“, рече тој.
„Проблемот е што од редовите на демократските сенатори сè уште не се појавил некој што би можел да го замени. Штом ќе се појави поддршка за некој што ќе покаже дека може да го наследи Шумер, тогаш ќе дојде до промена.“
Сепак, подготвеноста на Шумер за компромиси, пристап што се смета за „стара школа“, може да го направи поранлив во овој момент, особено во политичка клима во која прогресивните кандидати водеа кампањи против републиканската агенда и американската поддршка за Израел.
Демократскиот стратег Џејмс Батлер истакна дека таа ранливост е особено изразена во Њујорк, каде што организацијата ДСА (Демократски социјалисти на Америка) има значително политичко присуство.
Батлер тврди дека возраста на Шумер, неговиот став кон Израел и растечкото влијание на ДСА во Њујорк го прават особено ранлив на опозицијата во рамките на неговата партија.
Тој отиде чекор подалеку од Џонстон, предвидувајќи дека Шумер би можел да ја изгуби претстојната битка за лидерската позиција.
„Искрено, не верувам дека Шумер ќе опстане... како лидер на мнозинството во Сенатот“, рече тој, додавајќи дека Џефрис има поголеми шанси да ја задржи својата позиција.
Батлер признава дека институционалното знаење и искуството на Шумер му помогнале да се справи со политичките предизвици. Тој исто така истакна дека победата на демократите била поширока од самото прогресивно движење.
„Ако видовте во вторникот вечерта, тоа не беше некаков бран на ДСА. Стануваше збор многу повеќе за умерен бран низ целата земја“, рече тој.
Политиката кон Изрел и генерацискиот јаз
Батлер, исто така аналитичар за надворешна политика, рече дека несогласувањата околу Израел и војната на САД со Иран ќе влијаат врз дебатата за лидерството.
Тој тврди дека прогресивците сè повеќе ги сметаат двајцата лидери за дел од демократскиот естаблишмент од кој гласачите кои бараат промени сакаат да се оддалечат.
Помладите гласачи, тврди тој, сè повеќе се спротивставуваат на војната и ги доведуваат во прашање врските на кандидатите со Американско-израелскиот комитет за јавни работи (AИПАЦ) и други про-израелски политички организации.
„Има многу отпор кон Чак Шумер и Хаким Џефрис- Шумер е бејби-бумер, а Хаким Џефрис е Генерација X-... особено од прогресивното крило на партијата“, рече тој.
Дебатата веќе се прошири на политичките барања, при што прогресивните групи повикуваат на крај на војната во Иран, построг конгресен надзор и промени во американската воена поддршка за Израел.
Џефрис се чини дека призна некои од тие загрижености во четврток, повикувајќи на „драматични промени“ во Газа и окупираниот Западен Брег, како и промени во Меморандум за разбирање меѓу САД и Израел што ја регулира воената помош.
Тој ја повтори поддршката за независна палестинска држава покрај Израел и противењето на дополнителното финансирање за војната во Иран.
Патот на Џефрис до претседателството
Лидерот на малцинството во Претставничкиот дом, Џефрис, се соочува и со растечко надворешно противење на неговото потенцијално претседателство.
Петицијата на социјалните медиуми со која се бара друг претседател привлече стотици илјади потписи, додека конгресните канцеларии објавија дека добиле бројни повици против неговото водство.
Некои идни демократи одбија да ги дадат своите гласови, вклучувајќи го и новоизбраниот претставник од Охајо, Дон Леонард, кој побара промени во ставот на Џефрис за Израел.
Сепак, Џефрис ја задржува поддршката од истакнати прогресивци, вклучувајќи ги Окасио-Кортез, Грег Касар, Прамила Џајапал и Ро Кана. Ниту еден противник јавно не истакнал кандидатура.
Батлер тврди дека можноста Џефрис да стане првиот црномурест претседател на Претставничкиот дом би можела да ги обесхрабри некои демократи да му се спротивстават.
Во четврток, Џефрис рече дека е уверен во исходот од гласањето за лидерство на демократите следната недела и во целосниот избор на претседател на Претставничкиот дом во јануари.
Но кој и да ја преземе функцијата, мора да научи да ги балансира левите и централните фракции на пратеничката група. Тоа, рече Џонстон, е трикот за успешно донесување закони.
„Ја видовме Ненси Пелоси, кога беше претседател, како брилијантно ги обединуваше различните сили во Демократската партија“, рече тој.
Џонстон тврди дека изборот на претседатели на комисии, соработката меѓу пратениците и способноста за производство на ефективно законодавство на крајот ќе одредат дали новото мнозинство ќе успее.
Тој, исто така, го поврза барањето за промени со пошироката економска фрустрација кај помладите Американци, тврдејќи дека стагнацијата на платите, нееднаквоста и ефектите од минатите финансиски кризи ја поткопаа довербата во воспоставеното политичко лидерство.
Иако двајцата аналитичари се разликуваат во врска со непосредните перспективи на Шумер, двајцата ја гледаат генерациската промена како евентуална неопходност.
Батлер предложи демократите првично да им дозволат на Шумер и Џефрис да ја преземат власта пред да преговараат за транзиција на лидерството.
Тој предупреди дека продолжените внатрешни борби би можеле да го одвлечат вниманието на демократите од исполнување на нивните изборни ветувања и да ги загрозат нивните перспективи на претседателските избори во 2028 година.
„Мислам дека без тоа, мислам дека ја губиме мисијата“, рече тој, „и ризикуваме да ја изгубиме 2028 година“.
Извор: АА
