Иран и САД ќе одржат први директни преговори во сабота во Исламабад, откако Пакистан посредуваше за двонеделен прекин на огнот на 7 април.

Разговорите ќе се темелат на предлогот од 10 точки на Иран и ќе се осврнат на клучните прашања, како што се иднината на Ормускиот теснец, олеснувањето на санкциите, нуклеарната програма и регионалната деескалација.

Најновите медиумски извештаи од Пакистан велат дека Исламабад е во состојба на висока готовност пред пристигнувањето на клучните преговарачи од Иран и Пакистан за дводневните разговори.

Пакистанскиот премиер Шехбаз Шариф, кој одигра клучна улога во посредувањето за двомесечниот прекин на огнот заедно со началникот на одбранбените сили Асим Мунир, го посети хотел со пет ѕвезди кој ќе биде домаќин на разговорите и ги разгледа безбедносните аранжмани.

Официјалните лица остануваат молчаливи за тоа кој од Пакистан ќе биде присутен во просторијата за време на преговорите со висок ризик.

Еве ги имињата и кратките профили на пет главни преговарачи од Иран и САД кои ќе учествуваат во разговорите во Исламабад.

Џ.Д. Венс – потпретседател на САД, шеф на американската делегација

Џ.Д. Венс, поранешен американски маринец кој учествувал во војната во Ирак во неборбена улога, ќе ја предводи американската делегација.

Тој е тврдокорен републиканец кој ја фаворизира агендата „Америка на прво место“ на претседателот Доналд Трамп.

И покрај ова Венс, сепак, постојано ја поддржува војната на Израел во Газа- прашање кое инаку ја подели базата на поддржувачи на американскиот претседател Доналд Трамп, која бара крај на користењето на парите на даночните обврзници за служење на израелските интереси на Блискиот Исток.

Меѓутос, за време на американско-израелската војна против Иран, се чини дека Венс изградил репутација на прагматичен лидер, кој бара излез за да избегне уште една бесконечна американска војна во далечна земја.

Неговиот скептицизам кон долготрајните војни произлегува од неговите рани политички ставови каде што ги критикуваше неоконзервативните војни на Блискиот Исток, кои ги исцрпуваа американските ресурси без јасни победи.

Се чини дека се појави како најскептичниот висок глас во внатрешниот круг на Трамп по прашањето за Иран. Вести покажуваат дека тој приватно го повикал претседателот Трамп да се стреми кон војна од понизок ранг, наместо кон целосна војна за соборување на иранската влада.

Во „тензичен разговор“ со израелскиот премиер Бенјамин Нетанјаху, Венс наводно го критикувал израелскиот лидер за претерано оптимистичките предвидувања за брз колапс на владата во Иран.

Ставот на Венс, ориентиран кон воздржаност, во комбинација со јавни предупредувања до Иран да не „лаже“ или „измамува“, додека нагласува економска моќ, го позиционирал да дејствува како претставник на изолационистичкото движење MAГA, обидувајќи се да ги извлече САД од потенцијално долга војна.

Со други зборови, водечката улога на Венс во преговорите ќе му помогне на Трамп да ѝ продаде каков било цврст договор со Иран на неговата база MAГA без да изгледа слаб.

Од друга страна, ставот на Венс против интервенцијата, исто така, сигнализира сериозност кон Техеран, кој веќе ја покажа својата претпазливост кон двајцата клучни американски преговарачи кои ги водеа разговорите непосредно пред почетокот на војната на 28 февруари.

Со други зборови, Венс комбинира јавна цврстина и приватна преференција за деескалација за да се заложи за брзо решавање на кризата што Трамп може да ја формулира како целосна победа на САД.

Стив Виткоф - специјален пратеник на Трамп за Блискиот Исток

Стив Виткоф е познат како човек кој склучува договори во бизнис стил, а не како идеолог со длабоки убедувања.

Успешен инвеститор во недвижности и долгогодишен доверлив човек на Трамп без претходно искуство во владата или надворешната политика, Виткоф е познат по тоа што се фокусира на трансакциски резултати, а не на дипломатија од старата школа.

Нему му недостасува воена или неоконзервативна позадина што ги дефинира многу тврдокорните преговорачи. Наместо тоа, тој во дипломатијата го носи начинот на размислување на бизнисмен, развиен преку договори за имот со висок ризик, каде што компромисот и стимулациите - наместо идеологијата или утврдените норми за надворешна политика - ги водат резултатите.

Виткоф, наречен „вистинскиот државен секретар на Трамп“ наместо Марко Рубио, стана клучен за иранскиот тим поради неговата близина со американскиот претседател.

Белата куќа го назначи за специјален пратеник на Блискиот Исток, очигледно за да ја провери улогата на вкоренетиот Стејт департмент или бирократијата за национална безбедност што обично го фаворизира процесот пред исходот.

Сепак, Иранците го обвинија Виткоф за напад од зад грб бидејќи земјата беше под напади од САД и Израел додека тој ги водеше преговорите од американска страна во февруари.

Сепак, неговото вклучување во американската делегација ја нагласува преференцијата на Трамп кон лојалистите - Виткоф е златен пријател на претседателот - кои можат да размислуваат надвор од конвенционалните дипломатски кутии.

Во разговорите во Исламабад, се очекува Виткоф да се справи со економската страна на преговорите, како што е укинувањето на санкциите.

Џаред Кушнер- бизнисмен, зет на Трамп

Џаред Кушнер често се карактеризира како јастреб со силни произраелски склоности, честопати обвинет дека дејствува како апологетик на израелските интереси во политиката на САД.

Оваа репутација се интензивираше за време на кризата со Иран во 2026 година, бидејќи извештаите покажаа дека тој и Виткоф го советувале Трамп дека предвоените нуклеарни преговори со Иран не вродуваат со плод- потег што наводно придонел за одлуката на САД и Израел да започнат целосна војна против Иран на 28 февруари.

Трамп јавно му ја припиша на Кушнер заслугата за убедувањето да започне воени операции, обвинувајќи го Иран за нечесно пазарење.

Критичарите го нарекоа Кушнер „израелски ресурс“, посочувајќи го неговото блиско пријателство со израелскиот премиер Бенјамин Нетанјаху, неговото одобрување на нелегалните населби на окупираниот Западен Брег во мировниот план од 2020 година и објавија дека собирањето средства за неговата фирма за приватен капитал од регионални актери претставува потенцијален конфликт на интереси.

Важноста на Кушнер за преговарачкиот тим произлегува од неговиот неспоредлив личен пристап до американскиот претседател како негов зет.

Абрахамовите договори, кои беа потпишани за време на првиот мандат на Трамп на власт и имаа за цел да ги нормализираат односите на Израел со арапскиот свет, го поставија Кушнер на глобален пиедестал: во очите на Трамп и Израелците, договорите ја покажаа способноста на Кушнер да постигне опипливи резултати без да решава основни конфликти како Палестина.

Во тековните разговори, неговото вклучување има за цел да обезбеди континуитет со таканаречениот дипломатски успех од првиот мандат на Трамп, а воедно да се заобиколи бирократската претпазливост што ја практикуваат кариерните дипломати во Стејт департментот.

Но израелската врска на Кушнер предизвика сериозен отпор од Иран, кој покажа дека претпочита разговори предводени од Венс.

Се очекува тој во Исламабад да им претстави економски стимулации на иранските прагматичари, а воедно да ги заштити интересите на САД и Израел, како што се збогатувањето на ураниумот и поддршката за групите поддржани од Иран во поширокиот регион.

Мохамед Багер Галибаф – шеф на иранската делегација, претседател на парламентот

Мохамед Багер Галибаф, кој ќе ја предводи иранската делегација, се смета за тврдокорен јастреб или „принципиелист“ поради неговите лидерски улоги и длабоки корени во Револуционерната гарда (ИРГЦ), најмоќната гранка на иранските вооружени сили што директно му одговара на врховниот лидер.

Неговиот углед како бранител на отпорот на Иран кон западниот притисок произлегува од неговата воена и безбедносна позадина, вклучувајќи ги и минатите командни улоги како началник на воздухопловните сили и полицијата.

Се вели дека е во целосна согласност со тврдокорните фракции кои не сакаат да дадат никакви отстапки на САД.

За време на војната, Галибаф даваше силни предупредувања за подготвеноста на Иран за борба, се потсмеваше на неуспесите на САД и ја истакнуваше националната отпорност.

Тој постојано го засилуваше својот имиџ како некој што дава приоритет на силата и националистичкото држење пред дипломатскиот компромис.

Тој беше избран да ја предводи делегацијата откако 39-дневната војна уби голем дел од иранското врвно раководство.

Како претседател на парламентот, тој ужива почит кај конзервативците и може да обезбеди поддршка од клучните центри на моќ, вклучувајќи ја и ИРГК, која наводно се спротивставувала на прекинот на огнот до последен момент.

Во систем каде што револуционерните квалификации го дефинираат нечиј кредибилитет и статус во хиерархијата, присуството на Галибаф гарантира дека секој договор со САД ќе има легитимитет дома.

Неговиот репутација на „јастреб“, исто така, ќе помогне во балансирањето на иранскиот тим со спречување на обвинувања за компромитирање на интегритетот за економски придобивки.

Абас Арагчи - ирански министер за надворешни работи

Абас Арагчи е познат како прагматичен дипломат, кој претпочита ангажман и технички преговори пред конфронтација.

Тој одигра централна улога во оригиналните разговори за Заедничкиот сеопфатен план за акција (ЈЦПOA) од 2015 година како главен преговарач. Тој се залагаше за олеснување на санкциите во замена за ограничувања на нуклеарната програма на Иран, што е политички раздорно прашање во Иран.

Арагчи постојано се залагаше за дипломатија како најдобар пат за заштита на иранските интереси, дури и по повлекувањето на САД од JЦПOA.

Неговиот смирен, професионален стил е во контраст со потврдокорните личности во иранската влада.

Како актуелен министер за надворешни работи, тој може авторитативно да зборува во име на својата влада за клучни прашања како што се нуклеарната програма, механизмите за верификација и олеснувањето на санкциите - области кои се критични за каков било траен договор меѓу Иран и САД.

Неговото вклучување ќе му овозможи на Иран да презентира позиции ориентирани кон детали, а не општи предлози. Работејќи заедно со Галибаф, Арагчи ќе ја балансира револуционерната цврстина со дипломатска нијанса.

Повеќе од 3.600 луѓе, претежно Иранци, се убиени во американско-израелската војна против Техеран од 28 февруари.

Исходот од овие разговори ќе одреди дали регионот повторно ќе се лизне во отворен конфликт или се движи кон деескалација.

Успешниот исход ќе го спаси Иран и поширокиот регион на Персискиот Залив од понатамошни смрти и уништувања, а воедно ќе врати приближно една петтина од глобалната нафта што обично транзитира низ Ормутскиот теснец, со што ќе се намалат цените на нафтата и ризикот од скок на светската инфлација.

Извор: ТРТ Ворлд и агенции