Њу Делхи возвраќа на полските критики, предупредувајќи ја Варшава против дејствијата за кои вели дека легитимираат или овозможуваат прекугранична милитантност и селективен притисок врз Индија.

Индија ја обвини Полска дека придонесува за нестабилност во Јужна Азија, а индискиот министер за надворешни работи С. Џајшанкар ја предупреди Варшава против какви било дејствија што би можеле да овозможат она што Њу Делхи го опишува како „терористичка инфраструктура“ во регионот.

Обвинението, изнесено со невообичаено директен тон, се случи за време на билатералните разговори што се одржаа во Њу Делхи во понеделник помеѓу Џајшанкар и полскиот заменик-премиер и министер за надворешни работи, Радослав Сикорски, и се чини дека има за цел да ги одврати растечките европски критики за надворешнополитичката позиција на Индија.

Индиските претставници ги формулираа забелешките како одговор на претходните полски изјави кои ги критикуваа меѓународните сојузи на Њу Делхи, особено нејзиното континуирано економско ангажирање со Русија за време на војната во Украина.

Во воведните зборови, Џајшанкар рече: „Полска мора да покаже нулта толеранција кон тероризмот и не смее да придонесува за поттикнување на терористичката инфраструктура во нашиот регион“, формулација за која аналитичарите велат дека го одразува долгогодишниот напор на Индија да ги преформулира дипломатските несогласувања како безбедносни закани.

Набљудувачите велат дека забелешките го нагласуваат сè поодбранбениот став на Њу Делхи, бидејќи се соочува со притисок од западните влади во врска со Украина, трговијата со енергија и човековите права.

Корени на конфликтот

Индиските претставници изјавија дека коментарите се побивање на полските обвинувања дека купувањата на енергија од Индија помагаат во финансирањето на воените напори на Русија - тврдење што Њу Делхи го отфрли, но кое доби на популарност низ цела Европа.

Наместо да се осврне на суштината на тие загрижености, Индија тврдеше дека е неправедно издвоена, и покрај тоа што европските држави одржуваа значајни економски врски со Москва во минатото.

Џајшанкар рече дека ги искажал овие забелешки на Сикорски за време на претходните состаноци, вклучително и во Њујорк и Париз, инсистирајќи дека Индија е подложена на селективен политички притисок.

Сепак, Сикорски избегна да ја поддржи пошироката рамка на Индија, наместо тоа се согласи само во општи црти за потребата од борба против прекуграничниот тероризам.

„Се согласувам целосно со вас за потребата од борба против прекуграничниот тероризам“, рече тој, посочувајќи ги неодамнешните акти на саботажа и палење во Полска што властите ги поврзаа со непријателска државна активност.

Коментарите на полскиот министер сугерираат поширока европска загриженост за хибридните закани, наместо потврда на тврдењата на Индија за Јужна Азија.

Сикорски, исто така, го призна прашањето за „селективно таргетирање“, но ја прошири дискусијата надвор од Индија за да предупреди дека ескалацијата на економскиот притисок и царинските спорови ризикуваат да ја дестабилизираат глобалната трговија - став што не ги поддржува поплаките на Њу Делхи.

Поширок контекст

Размената ги истакнува зголемените тензии меѓу Индија и неколку европски земји околу Украина, спроведувањето на санкциите и енергетската безбедност.

Индија тврди за својот континуиран увоз на руска нафта дека е економска неопходност, но критичарите тврдат дека Њу Делхи има корист од намалената цена на енергенсите, а воедно ги избегна политичките трошоци со кои се соочуваат западните влади.

Европските претставници сè повеќе го доведуваат во прашање она што го сметаат за обид на Индија да ги балансира стратешките партнерства со економскиот опортунизам, додека бараат дипломатска почит кон безбедносните прашања во Јужна Азија.

Тензиите дополнително се заострија откако Полска го спомена Кашмир во заедничка изјава со Пакистан за време на посетата на Сикорски на Исламабад минатата година - потег што Индија силно го критикуваше.

Додека Њу Делхи инсистира дека Кашмир е строго билатерално прашање, Пакистан продолжува да инсистира на меѓународен ангажман, повикувајќи се на резолуциите на ОН - став за кој некои европски претставници тврдат дека не може да се игнорира.