Палестина ја повика меѓународната заедница да ја признае Накба од 1948 година како „злосторство на етничко чистење“ извршено од Израел против палестинскиот народ, нагласувајќи дека Накба „сè уште трае“.

Повикот дојде во соопштението издадено од палестинското Министерство за надворешни работи во четврток пред годишната комеморација на палестинската Накба на 15 мај.

Министерството ја повика меѓународната заедница да ја класифицира Накба како злосторство на етничко чистење и да работи на елиминирање на нејзините последици и остварување на легитимните и неотуѓиви права на палестинскиот народ.

Се вели дека тие права вклучуваат „самоопределување и независност за државата Палестина со Ерусалим како нејзин главен град, како и правото на враќање и компензација за бегалците со ставање крај на долгогодишната колонијална окупација на Израел“.

Палестинците го користат терминот „Накба“ или „катастрофа“ за да го опишат раселувањето на 957.000 Палестинци од 1,4 милиони кои живееле во околу 1.300 градови и села во 1948 година, што се совпадна со воспоставувањето на Израел на палестинска земја, според Палестинскиот централен завод за статистика.

Министерството ја потсети меѓународната заедница на нејзините одговорности и „важноста на спроведувањето правда за палестинскиот народ и повикувањето на сторителите на одговорност“, вклучително и признавањето на Накба како „злосторство против човештвото кое не може да се негира, оправда или брани под никаков изговор“.

Балфуровата декларација

Нагласи дека „Накба не е само историска трагедија, туку тековен злостор“, додавајќи дека не е ограничена на „брутално етничко чистење и присилно раселување на Палестинците од нивната земја“ ниту на „масакри, убиства, уништување, грабежи, прекршувања и раселување“.

Министерството соопшти дека Накба, „како ционистички колонијален проект, била замислена од колонијалните сили и отелотворена во Балфуровата декларација со цел искоренување на палестинскиот народ од нивната земја, бришење на нивниот идентитет и нивна замена со доселеници“.

Балфуровата декларација се однесува на писмо испратено на 2 ноември 1917 година од тогашниот британски министер за надворешни работи Артур Џејмс Балфур до лордот Лајонел Ротшилд, тогашен лидер на ционистичкото движење, во кое британската влада вети поддршка за воспоставување еврејска татковина во Палестина.

Министерството соопшти дека Накба е „тековно злосторство кое никогаш не престанало“, посочувајќи на тековните напади на Израел во Газа и ширењето на насилството во окупираниот Западен Брег.

Страдањето предизвикано од Накба вклучува „кражба на земја и права и трансформација на милиони Палестинци во бегалци лишени од правото да се вратат во својата татковина“, додаде.

Министерството нагласи дека должноста на меѓународната заедница „не е ограничена само на поддршка на палестинската кауза, туку се протега и на заштита на палестинскиот народ и спречување на повторување на вакви ужасни злосторства“.

Годишнината од Накба оваа година доаѓа во време кога Израел го продолжува својот геноцид во Газа од 2023 година преку смртоносно бомбардирање и ограничувања на хуманитарната помош, и покрај договорот за прекин на огнот што стапи на сила на 10 октомври 2025 година.

Од октомври 2023 година, израелските напади во Газа убија повеќе од 72.000 Палестинци и повредија над 172.000 други, предизвикувајќи масовно уништување на домовите, инфраструктурата и виталните објекти, покрај тешката хуманитарна криза предизвикана од условите на опсада и недостатокот на храна, вода и лекови.

Во исто време, окупираниот Западен Брег, вклучувајќи го и Источен Ерусалим, беше сведок на ескалација на израелските воени напади, апсења, затворање на патишта, напади од страна на окупаторите и ширење на нелегални населби.

Во ескалацијата на Западниот Брег од октомври 2023 година убиени се повеќе од 1.155 Палестинци, повредени околу 11.750 други, а уапсени се речиси 22.000 луѓе, според официјалните палестински бројки.

Според официјалните палестински извештаи, се зголемило и насилството на окупаторите, вклучувајќи напади врз села, палење пожари, корнење дрвја и спречување на земјоделците да стигнат до својата земја под израелска воена заштита.

Палестинските власти велат дека овие политики се дел од „систематска ескалација“ насочена кон наметнување нови реалности на теренот и поткопување на можноста за воспоставување независна палестинска држава.