На гробиштата на Меморијалниот центар Сребреница – Поточари беше клањана џеназа и извршен погреб на десет жртви од геноцидот извршен во летото 1995 година во Сребреница.
Илјадници луѓе пристигнаа во Поточари во утринските часови, каде што им оддадоа почит на жртвите од геноцидот извршен врз мажи и момчиња во 1995 година.
Џеназа-намазот го предводеше реис-ул-улема на Исламската заедница во Босна и Херцеговина, Хусеин еф. Кавазовиќ.
Колективна џеназа во Поточари
И оваа година беа погребани татко покрај син, брат покрај брат, а една од жртвите својот вечен мир го најде покрај своите четворица чичковци.
Жртвите што денес беа погребани биле на возраст од 20 до 56 години. Меѓу нив има и тројца млади луѓе кои во моментот на смртта биле во своите дваесетти години и дури сега го најдоа својот вечен мир. Станува збор за невини луѓе убиени на подрачјата на Власеница, Зворник, Братунац и Сребреница, чии посмртни останки беа ексхумирани години подоцна од различни масовни гробници.
Посмртните останки на две жртви беа пронајдени и ексхумирани уште во 1997 година, додека останките на другите жртви беа ексхумирани во периодот од 2001 до 2022 година на локалитетите Каменица, Јеловачка чесма, Будак, Глогова и други.
Најмладата жртва што денес беше погребана е Сенад (Заим) Јусиќ, роден во 1975 година, кој во моментот на смртта имал само 20 години. Исчезнал во јули 1995 година на подрачјето на Братунац, а неговите посмртни останки беа ексхумирани во 2022 година на локалитетот Каменичко Брдо.
Најстарата жртва е Рамо (Мустафа) Даутовиќ, роден во 1939 година. Рамо е роден во Сребреница, исчезнал на подрачјето на Зворник, а неговите посмртни останки беа ексхумирани во 2001 година по откривањето на масовната гробница Каменица – Чанчари. Својот вечен мир ќе го најде покрај претходно погребаниот брат Јусо.
И оваа година својот вечен мир го најдоа син покрај татко, брат покрај брат, роднина покрај роднина... Нуко Нукиќ беше погребан на гробиштата каде што веќе се погребани неговите четворица чичковци.
Список на жртвите погребани денес во Меморијалниот центар Сребреница – Поточари
Сенад (Заим) Јусиќ (роден 1975 година, имал 20 години кога бил убиен) – исчезнал во јули 1995 година на подрачјето на Братунац, а неговите посмртни останки беа ексхумирани во 2022 година на локалитетот Каменичко Брдо.
Муриз (Рамиз) Бараковиќ (роден 1973 година, имал 22 години кога бил убиен) – исчезнал на локалитетот Зелени Јадар во летото 1995 година, а неговите посмртни останки беа ексхумирани во 2005 година на локалитетот Будак.
Хамед (Едхем) Мусиќ (роден 1973 година, имал 22 години кога бил убиен) – убиен во летото 1995 година на подрачјето на Баљковица, а неговите посмртни останки беа ексхумирани во 1997 година на локалитетот Рахуниќи (Братунац).
Рамо (Шемсо) Алиќ (роден 1965 година, имал 30 години кога бил убиен) – убиен во Братунац во 1995 година, а неговите посмртни останки беа ексхумирани од масовната гробница Глогова во 2001 година.
Мухидин (Осман) Османовиќ (роден 1963 година, имал 32 години кога бил убиен) – исчезнал во Власеница во летото 1995 година, а неговите посмртни останки беа ексхумирани во 2008 година на локалитетот Мост на Риека.
Хусо (Рахман) Ќеримовиќ (роден 1963 година, имал 32 години кога бил убиен) – исчезнал на подрачјето на Зворник во летото 1995 година, а неговите посмртни останки беа ексхумирани во Каменица во 2008 година.
Нуко (Суљо) Нукиќ (роден 1957 година, имал 38 години кога бил убиен) – исчезнал во Власеница во летото 1995 година, а неговите посмртни останки беа ексхумирани во 2002 година на локалитетот Јеловачка чесма. Ќе биде погребан покрај своите четворица чичковци.
Ахмет (Алија) Гуштер (роден 1954 година, имал 41 година кога бил убиен) – исчезнал на подрачјето на Власеница, а неговите посмртни останки беа ексхумирани во 1997 година на локалитетот Туралиќи (Власеница).
Асим (Омер) Куниќ (роден 1953 година, имал 42 години кога бил убиен) – убиен на подрачјето на Зворник, а неговите посмртни останки беа ексхумирани во 2006 година од масовната гробница Каменица – Чанчари.
Рамо (Мустафа) Даутовиќ (роден 1939 година, имал 56 години кога бил убиен) – исчезнал на подрачјето на Зворник, а неговите посмртни останки беа ексхумирани во 2001 година од масовната гробница Каменица – Чанчари.
Во Подрињскиот идентификациски проект се наоѓаат посмртните останки на уште десет идентификувани жртви за кои семејствата сè уште не дале согласност за погреб, како и телата на 36 жртви кои се официјално идентификувани со ДНК-метода, но чии семејства сè уште не ја завршиле официјалната идентификација.
Причината поради која семејствата сè уште не се одлучуваат за официјална идентификација и погреб најчесто е нецелосноста на скелетните останки на жртвите. Многумина избираат да чекаат откривање нови масовни гробници, со болна надеж дека ќе биде пронајдена барем уште една коска и дека ќе можат да ги погребаат своите најблиски со покомплетни посмртни останки.
Институтот за исчезнати лица на Босна и Херцеговина продолжува да трага по уште 900 жртви на геноцидот.
Геноцидот во Сребреница
По падот на Сребреница на 11 јули 1995 година, припадниците на Војската на Република Српска и нивните помагачи убија повеќе од 8.000 бошњачки мажи и момчиња во низа масовни егзекуции.
На гробиштата на Меморијалниот центар Сребреница – Поточари досега се погребани 6.782 жртви на геноцидот, додека 250 жртви се погребани на локалните гробишта, согласно одлуките на нивните семејства.
По повеќе од илјада жртви на геноцидот во Сребреница сè уште се трага.
Меѓународниот суд на правдата во Хаг во 2007 година донесе пресуда со која утврди дека во јули 1995 година во Сребреница, која тогаш беше „заштитена зона“ на Обединетите нации, Војската на Република Српска извршила геноцид.
Хашкиот трибунал, Судот на Босна и Херцеговина, како и судовите во Србија и Хрватска, досега осудија вкупно 54 лица за геноцид и воени злосторства на вкупно 781 година затвор и пет доживотни затворски казни. На доживотен затвор, меѓу другите, беа осудени воениот претседател на Република Српска Радован Караџиќ и командантот на Војската на Република Српска, Ратко Младиќ.
