Кратко по полноќ во неделата, израелскиот министер за одбрана Израел Кац потпиша воена наредба со која тивко, но решително го преобликува медиумскиот пејзаж во окупираниот Источен Ерусалим.

Пет палестински дигитални медиумски платформи: Ал-Асима, Мираџ, Ал-Кудс Ал-Бавсала, Кудс Плус и Ал-Мидан беа официјално означени како забранети организации, обвинети за врски со Хамас и за „поттикнување“, обвинувања кои беа издадени без јавно презентирани докази.

За Палестинците и за секој што се обидува да разбере што се одвива во Ерусалим, значењето на овој потег оди многу подалеку од слободата на печатот.

Тоа сигнализира забрзувачки напор за наметнување речиси целосна контрола на информациите во градот - во момент кога фактите на терен брзо се менуваат и најпотребна е контрола.

Зошто овие платформи се важни

Ерусалим не е отворен град за Палестинците. Окупираниот Западен Брег е фрагментиран со контролни пунктови, порти и блокади на патиштата.

За повеќето Палестинци, влезот во окупираниот Источен Ерусалим е или невозможен или е предмет на израелски дозволи, кои рутински се одбиваат. Меѓународните новинари се соочуваат и со сè поголеми ограничувања.

Во таа средина, овие дигитални платформи со седиште во Ерусалим станаа неопходни. Тие обезбедуваа известување од минута до минута од Стариот град, палестинските населби и, најважно, од комплексот на џамијата Ал-Акса.

За време на Рамазан, за време на рациите, за време на нелегалните упади на доселениците - овие медиуми беа сврзното ткиво помеѓу Ерусалим и остатокот од Палестина. Тие не само што известуваа за вести. Тие го документираа своето присуство.

Токму затоа сега ги нема.

Израелските власти велат дека забранетите медиуми биле користени за поттикнување немири. Палестинските новинари велат дека ова следи познато сценарио: сеопфатни безбедносни обвинувања издадени без транспарентни докази, селективно применети врз палестинските новинари.

Овој модел се повторувал постојано во текот на годините.

Се изнесуваат обвинувања, честопати подоцна оспорени или побиени, но последиците се неповратни - апсења, притворања, затворања, а во некои случаи и смрт.

Целта не е да се добие правен спор. Туку да се отстранат гласовите од теренот.

Забраната за палестинските платформи во Ерусалим не се случи изолирано.

Таа следи по обновените ограничувања на Израел врз Ал Џезира, чие работење е забрането во Израел - потег широко критикуван од групите за слобода на печатот и практично без преседан за држава која тврди дека е демократска.

Заедно, овие чекори претставуваат одржлива кампања за стеснување на тоа кој може да известува за Израел, Палестина и особено за Ерусалим.

Новинарите на терен опишуваат застрашувачки ефект: уредниците се самоцензурираат, посредниците се повлекуваат, а новинарите сè повеќе пресметуваат дали приказната вреди за личниот ризик.

Ерусалим без сведоци

Со наредбата на Кац, Израел ефикасно ја забрани речиси секоја палестинска дигитална платформа посветена исклучиво на Ерусалим.

Овие медиуми ги хронизираа секојдневните реалности што ретко се покриваат на друго место: уривање куќи, запленување земјиште, заземања од доселеници, апсења и повторени упади во свети места.

За меѓународните медиуми кои не можеа да одржат постојан пристап, тие често ги пополнуваа критичните празнини во известувањето.

Во последните недели, некои платформи беа принудени да известуваат за израелските упади во Ал-Акса однадвор од Стариот град - вклучително и од Маслиновата Гора - откако властите се осигураа дека ниту еден палестински новинар поврзан со нив не смее да работи внатре.

Еден од забранетите медиуми, Ал-Асима (Мрежата на главниот град), објави дека ја прекинува работата. „Ова не е повлекување од нашата мисија“, рече мрежата, „туку мерка за заштита на нашите новинари од бруталноста на окупаторот“.

За палестинските новинари, забраната само го формализира она што го искусиле долго време: апсења, тепања, конфискација на опрема, забрани за патување и исклучување од клучните локации.

Од почетокот на војната во Газа, ризиците се зголемија.

Во текот на изминатите две и пол години, повеќе од 250 палестински новинари беа убиени.

Повеќе од 200 новинари и медиумски работници беа приведени од израелските власти; најмалку 42 остануваат во затвор, многумина обвинети за „поттикнување“ заради објавување факти или снимки.

Да се ​​биде палестински новинар денес не е само опасно - туку станува сè понеодржливо.

Палестинските аналитичари тврдат дека Израел го гледа сегашниот момент - војната во Газа, меѓународната парализа, регионалното одвлекување на вниманието - како историска можност за забрзување на долгогодишните планови во Ерусалим.

Од оваа перспектива, замолчувањето на палестинските медиуми не е целта. Тоа е подготовка.

Групите на граѓанското општество предупредуваат дека прекините на медиумските активности честопати претходат на засилените мерки на терен: зголемен полициски надзор, одземање на живеалишта, уривање на домови и притисок врз палестинските институции.

Додека палестинските платформи се затемнуваат, а меѓународните медиуми се соочуваат со зголемени ограничувања, Ерусалим е запечатен - не само физички, туку и наративно.

Она што останува е внимателно управувано молчење, спроведено преку законски наредби, воени назначувања и дигитално бришење.

И во град каде што моќта се спроведува подеднакво преку видливост колку и преку сила, тоа молчење може да се покаже како еден од најпоследичните случувања досега.

Мохамед Ал-Касим

Мохамед Ал-Касим е дописник на TРТ Ворлд со седиште во окупираниот Источен Ерусалим.

Извор: TРТ Ворлд

Напомена: Ставовите изразени во овој напис му припаѓаат на авторот и не ја одразуваат нужно уредувачката политика на ТРТ Балкан