Министрите за внатрешни работи на земјите членки на ЕУ во четврток одобрија уредба за враќање на нерегуларни мигранти, отворајќи го патот за воспоставување центри за враќање во трети земји, како што се Руанда и Уганда.
Регулативата беше усвоена со квалификувано мнозинство, со 23 земји „за“, Шпанија „против“ и Белгија „воздржана“. Ирска и Данска не гласаат бидејќи се изземени од задолжително учество во законите на ЕУ кои се однесуваат на правда, внатрешни работи и миграција.
Новите правила ќе им овозможат на земјите-членки да ги насочат луѓето кои немаат право да останат во ЕУ и на кои им е издадена одлука за враќање во центри за враќање воспоставени во земји кои не се членки на ЕУ.
Воспоставувањето на овие центри ќе бара договор со трета земја која не е членка на ЕУ, кој ги почитува меѓународните стандарди за човекови права и принципите на меѓународното право, вклучително и принципот на невраќање.
Малолетниците без придружба се ослободени од вакви договори или аранжмани.
Како земји во кои прво ќе се воспостават вакви центри се спомнуваат Руанда и Уганда.
Поефикасни брзи враќања
„Околу две од три лица на кои им е наредено да ја напуштат ЕУ всушност не заминуваат. Ревидираните правила за враќање усвоени денес ќе им помогнат на земјите-членки ефикасно да спроведат брзи враќања“, изјави ирскиот министер за правда, внатрешни работи и миграција, Џим О'Калаган.
Новите правила им наметнуваат обврски на државјаните кои не се членки на ЕУ, а немаат право да престојуваат во ЕУ, да ја напуштат земјата-членка и да соработуваат со надлежните органи.
Непочитувањето на обврската за соработка може да доведе до санкции, вклучително и намалување на социјалните бенефиции, повлекување на стимулациите за доброволно враќање, казни или дури и кривични санкции, каде што е предвидено во националното законодавство.
Европска наредба за враќање
Регулативата ја воведува европската наредба за враќање, форма во која земјите-членки ќе мора да ги внесат клучните елементи на одлуката за враќање. Ова ќе им обезбеди на земјите-членки потребни информации за признавање на одлуките за враќање издадени од други земји-членки.
Взаемното признавање на одлуките за враќање засега ќе остане доброволно и ќе се преиспита три години по стапувањето во сила на новите правила. Комисијата потоа може да поднесе законски предлог за задолжително меѓусебно признавање.
Се воведуваат посебни мерки за лицата кои претставуваат безбедносен ризик. Земјите-членки можат да издадат дефинитивна забрана за влез на државјани на трети земји кога тоа е оправдано и пропорционално на безбедносниот ризик или да ги задржат подолго од 24 месеци.

















