Двајца преживеани во неуспешниот обид за државен удар во Туркије на 15 јули 2016 година велат дека изминатата деценија живеат со куршумите кои се сè уште во нивните тела, бидејќи лекарите утврдиле дека операцијата би претставувала ризик опасен по живот.

На 15 јули 2016 година, припадниците на терористичката организација ФЕТО се обидоа да ја соборат власта на Туркије преку воен удар фокусиран во Анкара и Истанбул.

Пучистите отворија оган врз цивилите, се свртеа против своите команданти и ги бомбардираа Големото народно собрание на Туркије и Претседателскиот комплекс, убивајќи 253 луѓе и ранувајќи илјадници.

Исмаил Аџур, кој го изгуби десното око откако беше застрелан во населбата Сарачане во Истанбул, сè уште има куршум заглавен помеѓу каротидната артерија и 'рбетниот мозок.

Муса Илхан беше застрелан пред Центарот за координација на катастрофи (АКОМ) на Општина Истанбул и продолжува да го носи куршумот на околу 2 сантиметри под срцето.

Двајцата за Анадолу изјавија дека нивните повреди продолжуваат да предизвикуваат физичка болка, додека сеќавањата на обидот за државен удар ги одржуваат живи во нивниот секојдневен живот.

Аџур, татко на три деца, рече дека се вратил во Истанбул од источната област Малатија на 15 јули и излегол на улица откако го слушнал повикот на претседателот Реџеп Таип Ердоган до граѓаните да се спротивстават на обидот за државен удар.

Откако помогнал во транспортот на ранетите цивили на безбедно место во Сарачане, тој се вратил на фронтовската линија, каде што војниците од пучот отвориле оган.

„Мислев дека куршумот само ме изгребал. Ја приближив раката кон окото и окото ми падна во рака“, рече Аџур.

Откако се онесвестил од обилната загуба на крв, се мислело дека е мртов и бил покриен со турско знаме пред болничарите да детектираат пулс и да го однесат брзо во болница.

„Го изгубив окото, а куршумот ми остана во вратот. Моето око сега е протетско и не можам да гледам со него“, рече тој.

Аџур истакна дека куршумот не може да се отстрани бидејќи е заглавен блиску до неговиот 'рбетен мозок и главната артерија.

„Куршумот е сè уште во моето тело. Понекогаш чувствувам вртоглавица, болка и вкочанетост“, рече тој. „Бидејќи е многу блиску до мојот 'рбетен мозок, има моменти кога не ја чувствувам раката.“

Тој рече дека од детекторите за метал во јавните згради повремено се слуша звук поради куршумот во неговиот врат.

За време на еден таков настан, Аџур рече дека му објаснил на еден полицаец дека носи куршум во телото, а не оружје.

„Полицаецот дојде, ме прегрна и рече: 'Благодарение на вас е тоа што сме тука денес'“, рече тој.

Муса Илхан (49), пак, раскажа дека се упатил кон Центарoт за координација при катастрофи на Општина Истанбул (АКОМ) откако слушнал за обидот за државен удар.

Тој рече дека војниците пучисти отвориле оган додека цивилите влегувале во комплексот. „Пукаа кон нашите нозе. На почетокот се исплашивме“, рече Илхан.

Тој раскажа дека продолжил да оди кон еден војник и покрај предупредувањето да застане.

„Реков: 'Доаѓам. Пукајте ако пукате.' Потоа бев погоден“, рече тој.

Рече дека друг цивил го притиснал на градите за да го забави крвавењето пред да ја изгуби свеста.

Тој поминал четири дена во болница и бил на лекување три месеци. „Куршумот застана 2 сантиметри под моето срце. Живеам со него 10 години“, рече Илхан.

Извор: АА