Το Μπαγκλαντές ανακοίνωσε ότι δέχεται το αίτημα του ΟΗΕ να δημιουργήσει έναν ανθρωπιστικό διάδρομο κατά μήκος των συνόρων του με την πολιτεία Ραχίν της Μιανμάρ για τους πολίτες της εμπόλεμης χώρας.
«Ο ΟΗΕ θέλει να δημιουργήσει έναν ανθρωπιστικό διάδρομο μέσω του Μπαγκλαντές για να στείλει ανθρωπιστική βοήθεια στην πολιτεία Ραχίν της Μιανμάρ. Η μεταβατική κυβέρνηση έχει συμφωνήσει επί της αρχής υπό όρους», δήλωσε την Κυριακή στους δημοσιογράφους στην πρωτεύουσα Ντάκα ο Σύμβουλος του υπουργού Εξωτερικών, Μοχάμεντ Τοχίντ Χοσάιν.
«Θα είναι ένας ανθρωπιστικός διάδρομος. Αλλά έχουμε κάποιους όρους. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες. Αν ικανοποιηθούν οι όροι, θα βοηθήσουμε», πρόσθεσε.
Ο Χοσάιν ανέφερε ότι η σύγκρουση στη Μιανμάρ συνδέεται με τα συμφέροντα του Μπαγκλαντές «επειδή ένας μεγάλος πληθυσμός της Μιανμάρ έχει βρει καταφύγιο στη χώρα μας και θέλουμε να τους επιστρέψουμε. Πρέπει να κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να τους επιστρέψουμε».
Το Μπαγκλαντές φιλοξενεί ήδη περισσότερους από 1,3 εκατομμύρια πρόσφυγες Ροχίνγκια από τη Μιανμάρ στην περιοχή Κοξ Μπαζάρ, οι οποίοι διέφυγαν από στρατιωτικές καταστολές τον Αύγουστο του 2017.
Ανθρωπιστική κρίση
Η κυβέρνηση της χούντας της Μιανμάρ έχει αποκλείσει όλες τις προμήθειες για να πιέσει την στασιαστική ομάδα Στρατός Αρακάν στην πολιτεία Ραχίν, επιδεινώνοντας περαιτέρω την ανθρωπιστική κρίση.
Ο ΟΗΕ σημειώνοντας ότι υπάρχει κίνδυνος λιμού στη Ραχίν και ζήτησε από το Μπαγκλαντές να ανοίξει έναν διάδρομο για την παράδοση ανθρωπιστικής βοήθειας.
Αν και οι ανθρωπιστικοί διάδρομοι παρέχονται για να βοηθήσουν τους απλούς πολίτες, εκφράζονται ανησυχίες ότι όταν ανοίγουν τέτοιοι διάδρομοι, εγκληματίες, συμπεριλαμβανομένων ανταρτών ή τρομοκρατικών ομάδων της περιοχής, βρίσκουν την ευκαιρία να τους χρησιμοποιήσουν ως ασφαλή διαδρομή.
Η περιοχή είναι επίσης γνωστή ως μία από τις διαδρομές για διάφορα διασυνοριακά εγκλήματα, όπως η διακίνηση ναρκωτικών και παράνομων όπλων.
Απαντώντας σε αυτή την ανησυχία, ο Χοσάιν δήλωσε: «Σκεφτόμαστε τον διάδρομο για αγαθά, δεν θαμεταφέρονται όπλα».
Αναφερόμενος στα σύνορα της Μιανμάρ με το Μπαγκλαντές, είπε ότι «εδώ, ολόκληρα τα σύνορα ελέγχονται από έναν μη κρατικό παράγοντα (τον Στρατό Αρακάν).
Η κεντρική κυβέρνηση της Μιανμάρ (η χούντα) δεν έχει κανέναν έλεγχο εκεί. Έτσι, για τη δική μας ασφάλεια, δεν μπορούμε να έχουμε καμία επαφή – δηλαδή επίσημη επαφή με μη κρατικούς παράγοντες. Αλλά δεν μπορούμε να παραμείνουμε τελείως απομονωμένοι (από τον Στρατό Αρακάν) ακόμα κι αν το θέλουμε».
«Έτσι, θα διατηρήσουμε την επικοινωνία σε βαθμό που χρειάζεται», πρόσθεσε.
