Омер Оздемир, 56-годишен жител на селото Шахинефенди во Невшехир, Туркије, е колекционер на ѕвона за овци што почнал да ги собира уште во младоста.

Оздемир, кој како млад човек чувал ситен добиток на висорамнините, почнал да собира ѕвона додека работел како овчар затоа што бил фасциниран од нивните звуци.

Колекцијата на Омер од 650 ѕвона ја украле луѓето што провалиле во неговиот дом во селото во 90-тите години, а сега тој ги изложува ѕвоната во својата градина.

Повеќе години Оздемир работел како физички работник во Анкара, а пред три години се пензионирал и се вратил во своето село.

Тој сега има колекција од над 100 ѕвона, кои ги купувал и собирал со текот на времето, наредени на надворешните ѕидови на неговата куќа и на дрвјата во градината.

Оздемир за Анадолу раскажа дека за него ѕвоната се повеќе од предмети. Според него, тие се алатки што додаваат ритам во неговиот живот и враќаат спомени.

Потсетувајќи се на големата тага поради кражбата на 650 ѕвона, тој рече дека со текот на времето собрал уште над 100.

Оздемир рече дека ужива слушајќи го звукот на ѕвоната и дека продолжува да ги купува од овчарите во околните села и од производители во турската област Бор.

„Со години живеев во градот, се пензионирав и се вратив, но сепак не можев да се ослободам од оваа фасцинираност од ѕвоната. Бидејќи бев овчар, овие ѕвона ги чувам како колекција. Повремено излегувам и ги чистам, ми го подигнуваат моралот. Веќе не сум овчар и немам стада. Поминаа 36 години откако не сум овчар, но сепак не можам да се ослободам од оваа љубопитност. Секогаш кога ќе најдам добро ѕвоно, го купувам. Ако одам во Бор, повторно ќе купам. Не можам да се наситам од ѕвоното, не можам. Исто како што човек ужива да слуша музика, за мена звукот на ѕвоната е терапевтски. Нивниот звук е навистина како мелодија, секое има различен звук“, рече Оздемир.

Тој раскажа дека неговите играчки во детството се состоеле само од ѕвона поради економските услови.